Armet BA

Konstrukcja praktycznie wszystkich zaworów energetycznych przewidzianych do pracy w środowisku pary wodnej przewiduje obecność dławnicy służącej do uszczelniania wrzeciona zaworu. Ze względu na głębokość dławnicy regułą jest stosowanie uszczelnień segmentowych (4 – 6 segmentów). Konstrukcja uszczelnienia musi spełnić następujące warunki brzegowe:

-        Przenieść ciśnienie poosiowe rzędu nawet do 26 Mpa.

-        Zachować odporność termiczną w ciągu minimum roku w temperaturze rzędu 550OC.

-        Po zadławieniu zachować niski współczynnik tarcia umożliwiający obrót wrzeciona zaworu przy użyciu siły nie większej niż 750 N (75 kG).

-        Nie powodować korozji wrzeciona zaworu.

-        Umożliwiać łatwe usuwanie zużytego uszczelnienia w czasie przeglądu technicznego zaworu.

Po rezygnacji z uszczelnień azbestowych materiałami spełniającymi podane wyżej warunki brzegowe okazały się kompozyty grafitu rozprężnego. Praktycznie bez względu na postać tych kompozytów wszystkie spełniają warunki 1 i 2. Równoległe spełnienie wszystkich pięciu warunków w sytuacjach eksploatacyjnych nie jest proste. Wychodząc na przeciw zróżnicowanym potrzebom i opiniom odbiorców firma POLONIT opracowała kilka wariantów rozwiązań.

Dalsza część w pliku PDF

Dominik Pronczuk